~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.......................«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη... Νίκος Μπελογιάννης

ΥΦΟΣ

ΥΦΟΣ
ΥΦΟΣ Γράμματα, τέχνες, βιβλίο, πολιτισμός

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

Ζαν-Φρανσουά Λυοτάρ: Η καταστατική θέση της επιστημονικής γνώσης

σε-ποιά-κοινά-ζητήματα-δίνει-απαντήσεις-η-κοινωνική-θεωρία   Κοινωνική  Θεωρία    




Αυτές οι προφάνειες είναι απατηλές. Πρώτα-πρώτα η επιστημονική γνώση δεν καλύπτει όλη τη γνώση, ανέκαθεν ήταν υπεράριθμη, ανταγωνιστική, βρισκόταν σε σύγκρουση με μιάν διαφορετικού είδους γνώση, την οποία, για να απλοποιήσουμε τα πράγματα, θα αποκαλέσουμε αφηγηματική {…}.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η τελευταία μπορεί να υπερισχύσει απέναντι στην πρώτη, αλλά το μοντέλο της συνδέεται με τις ιδέες της εσωτερικής ισορροπίας και της συντροφικότητας, σε σύγκριση με τις οποίες η σύγχρονη επιστημονική γνώση ωχριά, προπάντων αν πρέπει να υποστεί σε σχέση με τον «γνώστη» μιάν εξωτερίκευση και σε σχέση με τους χρήστες της μιαν αλλοτρίωση πιο ισχυρή από τις προηγούμενες.
Η συνακόλουθη αποθάρρυνση των ερευνητών και των καθηγητών είναι τόσο μεγάλη, ώστε ξέσπασε, όπως όλοι γνωρίζουμε, σε όσους προορίζονταν να ασκήσουν αυτά τα επαγγέλματα, στους φοιτητές, κατά τη δεκαετία του ’60, σε όλες τις ανεπτυγμένες κοινωνίες, και μπόρεσε να μειώσει αισθητά στην διάρκεια αυτής της περιόδου την απόδοση των εργαστηρίων και των πανεπιστημίων που δεν είχαν καταφέρει να γλυτώσουν από τη μόλυνσή της. Δεν μπαίνει ούτε έμπαινε ζήτημα να περιμένει κανείς να προέλθει από δω μια επανάσταση, είτε την ελπίζει είτε την φοβάται όπως συμβαίνει συχνά – η πορεία του μεταβιομηχανικού πολιτισμού δεν θα μεταβληθεί από τη μία μέρα στην άλλη.
Αλλά δεν είναι δυνατό να μη λάβουμε υπόψη μας αυτόν τον μείζονα παράγοντα, την αμφιβολία των ειδημόνων, όταν πρόκειται να εκτιμήσουμε την παρούσα και μελλοντική καταστατική θέση της επιστημονικής γνώσης. {…}

__________
Πηγή: Ζαν-Φρανσουά Λυοτάρ: Η Μεταμοντέρνα Κατάσταση, Μετάφραση Κωστής Παπαγιώργης, Εκδόσεις Γνώση, 2008, σελ. 39-40

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου