~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.......................«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη... Νίκος Μπελογιάννης

ΥΦΟΣ

ΥΦΟΣ
ΥΦΟΣ Γράμματα, τέχνες, βιβλίο, πολιτισμός

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος των Θέσεων - 134 (Ιανουάριος - Μάρτιος 2016) της τριμηνιαίας επιθεώρησης οικονομικής και πολιτικής θεωρίας

  ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ  



Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις νήσος το τεύχος 134 (Ιανουάριος - Μάρτιος 2016) της τριμηνιαίας επιθεώρησης οικονομικής και πολιτικής θεωρίας Θέσεις.
Σ’ αυτό το τεύχος των Θέσεων η Συντακτική Επιτροπή (The man who would be king. Ασκήσεις ύφους στο αδιέξοδο της Κέντρο-Αριστεράς) σκιαγραφεί την προσαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής στη «συνέχεια του κράτους», δηλαδή την ενσωμάτωσή της στο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο που σφυρηλάτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και σταθεροποίησαν τα Μνημόνια.
Ακολουθεί το κείμενο του Γιάννη Μηλιού, ΣΥΡΙΖΑ 2004-2015: Από την «Ανατροπή» στο Μνημόνιο-3, το οποίο παρουσιάζει τη δημιουργία και εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ, εστιάζοντας στην οργανωτική του εξασθένιση και την ιδεολογικο-πολιτική του μετάλλαξη μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2012, αποτέλεσμα της οποίας υπήρξε η σταδιακή μετατόπισή του προς κεντροαριστές λογικές και ο τελικός συμβιβασμός του με τις κυρίαρχες τάξεις και τους «ευρωπαϊκούς θεσμούς».
Στη συνέχεια δημοσιεύεται το άρθρο του Κωνσταντίνου Τσιτσελίκη, Σκέψεις για μια δικαιοκρατική προσέγγιση του προσφυγικού, το οποίο επισημαίνει ότι καθώς οι πρόσφυγες έχουν χάσει την ιδιότητα του πολίτη και επομένως «έχουν απολέσει το δικαίωμα στα δικαιώματα», οι (ευρωπαϊκές) πολιτικές αποτροπής λειτουργούν υπονομευτικά για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα στην ίδια την Ευρώπη.
Έπονται το άρθρο του Γιώργου Μεταξά, Το κεφάλαιο στην Ελλάδα της κρίσης, το οποίο θεμελιώνει την άποψη ότι το κεφάλαιο στην Ελλάδα ανήκει στους κερδισμένους της κρίσης, και το κείμενο του Βασίλη Φούσκα για τη ζωή και το έργο του Πιέτρο Ινγκράο: «Οι λέξεις είναι πέτρες, ο σοσιαλισμός δεν είναι καπιταλισμός». Πιέτρο Ινγκράο, αντίο.
Τα επόμενα δύο κείμενα εστιάζουν στο θεωρητικό πεδίο που διανοίγει η έννοια της διατομικότητας: Οδυσσέας Αϊβαλής, Από τη συνάντηση στο δέσιμο, άρθρο το οποίο εξετάζει τη συνάντηση του αστάθμητου υλισμού με τη διατομικότητα και Άγγελος Γουνόπουλος, Διατομικότητα και συνάντηση. Η εμπειρία της αξιοπρέπειας, το οποίο λαμβάνει ως αφετηρία το βιβλίο του Μιχάλη Μπαρτσίδη (επιμ.), Διατομικότητα: Κείμενα για μια Οντολογία της Σχέσης.
Η ύλη του τεύχους ολοκληρώνεται με τη βιβλιοκριτική του Άγγελου Κοντογιάννη-Μάνδρου για το βιβλίο του Σπύρου Σακελλαρόπουλου, Κρίση και κοινωνική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα του 21ου αιώνα.

_______________________

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου